Pbalris
Een gesprek met beeldend kunstenaar Pbalris
Pbalris is beeldend kunstenaar sinds zijn veertiende. Hij is begonnen met olieverf en Oost-Indische inkt en werkt tegenwoordig uitsluitend digitaal. Zelf zegt hij hierover: “Mijn camera’s, computers en software zijn mijn verf, canvas en penselen.” Pbalris’ werk kan worden getypeerd als kleurrijk, surrealistisch, abstract en expressionistisch. Zijn thema’s variëren van gebouwen en middeleeuwse pestdokters tot en met Atlantis en de oude aarde.
“Doe nou maar gewoon,” zeiden de wijze ouders van Pbalris al in de jaren zestig tegen hun zoon, toen het vijfjarige knulletje zelfverzekerd bekendmaakte dat hij kunstenaar wilde worden, “want met dat soort dingen is geen droog brood te verdienen. Ga liever Frans studeren, of doe iets met de EEG,” voegde zijn vader er enigszins geschrokken aan toe. Ze hadden natuurlijk gelijk.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Rond zijn veertiende haalde een stel oude meesters Pbalris over om penseel en palet op te pakken en te gaan schilderen met olieverf en te tekenen met Oost-Indische inkt. De meesters waren Jeroen Bosch en enkele leden van de familie Brueghel, waarmee hij tijdens zijn tekenlessen in museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam kennis had gemaakt; iets wat overigens na al die jaren nog in Pbalris’ huidige werk terug is te zien.
De surrealistische stijl – waar zijn leraren niet altijd evenveel begrip voor hadden – zette Pbalris in de loop der jaren door. Hij creëerde smeltende horloges, bedacht wankele paalkantoren in een onstuimige zee en schilderde cyborghanden met stompjes, verloren geliefdes in een woestijn met duistere catacomben en middeleeuwse kasteelruïnes onder een wintersroze regenlucht. Tot halverwege zijn studietijd maakte hij een twintigtal werken die hij aan vrienden en familie schonk en waarvan de huidige verblijfplaats nu grotendeels onduidelijk is.
Na een sabbatical van een decennium, waarin hij vooral sociologie studeerde, new wave rock maakte en mogelijk wat teveel bier dronk, nam Pbalris in de jaren negentig zijn palet, kwasten en pen weer ter hand – zij het in digitale vorm. Sinds 1995 brengt zijn brein opnieuw surrealistische, abstracte en kleurrijke beeldende kunst voort.
Download PDF interview to read more>>
